De binnenplaats

Tijdens de werkbespreking vanmorgen was de meester behoorlijk kritisch over het tweede schilderij van Marleen. Schilderij 1 was uitstekend, maar de tweede veel minder en daar was Marleen het zelf helemaal mee eens.

Goed links, minder in zijn handen. Gezicht spreekt boekdelen.

Man 1 (is hier al vaak geweest) mocht locatie voor vandaag kiezen. Hij koos iets op enkele minuten rijden. Na 10 minuten keerde iedereen terug. Te nevelig. Nieuwe locatie: op en rond de boerderij / camping. Marleen koos de binnenplaats. 

Marleen aan het werk op de binnenplaats. Schilderij in wording. Marleen was niet tevreden over de vloer van de binnenplaats, ze kreeg het niet goed naar haar zin. De meester kwam langs en zei hoe het zou moeten. Ze heeft de tip opgevolgd en was nog veel minder tevreden. Nu heeft ze alles weer weggeschilderd. Ben benieuwd welk commentaar er morgen komt.

Jullie merken dat ik geen namen gebruik. Dit in het kader van de nieuwe privacy wetgeving.
 
De dag begon hier bewolkt en wat minder warm dan gisteren. Na verloop van tijd werden de wolken weggeblazen en kwam de zon weer tevoorschijn. Dat maakte het schilderen op de binnenplaats lastig omdat schaduwen voortdurend veranderen.
Ik ben eerst nog wat gaan rondwandelen op het terrein voor wat leuke situaties. Zoals eerder vermeld zijn er wat dierenverblijven.

Deze geitjes blèren veel te veel naar onze zin.

Marianne Tieme van de partij voor de dieren kan hier maar beter niet kamperen. Niet bepaald scharrelkonijnen.

Een mini kikkerbadje voor veel eenden. Wel met een slang voor vers water.

Na de lunch werd weer tijd voor een fietstochtje.

Net doen alsof je fietst voor de foto is lastig. Ziet er dus lullig uit.

Dit is beter.

Het is heerlijk fietsen in dat open landschap in de zon. Wel altijd een harde wind. Met al die heuvels en ook nog harde wind tegen moet ik er niet aan denken om op een gewone fiets te moeten fietsen. Soms zie ik mensen zwoegen of zelfs afstappen en verder lopen naast hun fiets. En dan kom ik fluitend voorbij rijden. Natuurlijk zwaai ik dan vriendelijk naar die mensen. Het is eigenlijk net een soort Vuelta hier (tikkeltje overdreven).
Ik stop af en toe om te genieten van het uitzicht en het geluid van de vogels (ontzettend veel leeuweriken). Ik probeer soms met mijn telefoon het uitzicht vast te leggen, maar dat mislukt natuurlijk. Je ziet hier, zodra je omhoog rijdt, de zee in de verte.

 

 De weggetjes zijn meestal mooi, bochtig en heel rustig.

Toch had ik vandaag weer zo'n keienpad te pakken. Om er op te fietsen vind ik op zich niet erg, maar ik ben als de dood dat ik een band lek rijdt en dat ik terug moet lopen met die fiets aan de hand heuvel op. Volgens de leverancier zijn deze banden bijna niet stuk te krijgen. Maar het zal je maar gebeuren. Ik zal voortaan maar een plaksetje meenemen.

 Als je door zo'n koolzaadveld rijdt, wordt je bijna bedwelmd, wat een geur.

Volgens mij is dit hopklaver (voor de productie van bier). Wie weet of dit klopt?

 

Na de avondmaaltijd is het altijd weer vaat wassen. Dat is op deze camping een waar feest. Het is luxe uitgevoerd.We kunnen kiezen uit gootsteenbakken van keramiek en RVS. En iedereen laat het glanzend schoon achter na gedane zaken.

Men is niet spaarzaam met water. Als je de waterkraanknop indrukt, ben je meteen zelf ook gewassen. Het spuit er zo hard uit dat het alle kanten op spettert.

Het gedoe met mijn stekkertje/telefoon is nog steeds een groot probleem. Ik moet heel, heel veel etteren, beetje knijpen, scheef houden etc. tot er contact is. Als ik dan de foto's van de telefoon wil halen, wordt het contact weer verbroken. Uiteindelijk lukt het wel een keer om voldoende lang contact te houden. Ik ga het nu anders doen. Ik neem gewoon een camera mee de rest van de vakantie. Natuurlijk stom dat ik daar niet eerder aan heb gedacht. Maar het gaat zo lekker makkelijk en vooral snel met de telefoon. Jullie merken wel, het leven in de vakantie gaat niet altijd helemaal over rozen.

Morgen gaan we naar Wissant. De groep gaat daar schilderen en er is dan rommelmarkt. Ik ga op de fiets en zie wel wat ik verder ga doen. Er is mij verteld dat de naam Wissant een verbastering is van Wit zand. Het strand daar is namelijk van mooi wit zand en het schijnt dat een deel van dit gebied ooit bij België heeft behoord. Mooi verhaal, maar of het waar is? Ik ga het uitzoeken.