s'Middags zat ik te lezen toen ik de campingbaas zag aankomen samen met een andere man. Ze liepen rustig te converseren. Ik ben op ze afgelopen en heb de campingbaas gevraagd even mee te lopen naar een groot hol naast de caravan van de buren. Ik vroeg hem of hij wist van welk dier dat was. Konijnen zei hij. Er zitten inderdaad veel konijnen op de camping, maar ik had niet verwacht dat ze zo'n groot hol maakten. Vervolgens stelde hij me voor aan de andere man. Dat bleek de burgemeester van Beaugency te zijn die kwam kijken hoe het de camping vergaat 2 jaar na privatisering. De campingbaas vroeg me waarom we 2 weken waren gebleven. Ik vertelde dat we al enkele jaren op deze camping kwamen, maar altijd slechts voor 1 dag op doorreis naar het zuiden. Maar dat we de camping nu zo mooi vonden (bloemperken, alles gemaaid, ruim en parkachtig, fietsverhuur, sanitair goed schoon etc.) dat we nu besloten hadden om te blijven. Met dat antwoord was hij heel blij en de burgemeester ook.
Er liep iedere dag een vogel bij onze caravan waarvan we eerst dachten dat het een lijster was. Vanwege zijn mooi gestippelde borst en omdat we 's avonds vaak een lijster hoorden. Maar gisteren hoorde ik de vogel een heel herkenbaar geluid maken. Een ratelend geluid, het was een kramsvogel.
Vandaag reden we naar Péronne en moesten dus Parijs passeren. We hadden gelezen dat er een alternatieve route is rond Parijs, de Francilienne, via de N104. We besloten die eens te proberen. Het zou weliswaar ca. 50 km om zijn, maar veel rustiger en met goede P-mogelijkheden. Direct op die N104 zagen we dat het zeker niet rustig was en we zaten al snel in een file. Na een kilometer of 20 was er een splitsing in 3 wegen, maar op de borden kwam de N104 niet meer voor. Dus kozen we voor zeker en namen de weg richting Parijs. en zo kwamen we gewoon weer op de periferique terecht na 20 km om te zijn gereden. Ook daar hebben we verschillende files te verwerken gekregen. Ik heb nog nooit zo veel sirenes gehoord in 1 uur als vandaag. Dit was wel een van de slechtere keren periferique.
Op de camping in Péronne wachtte ons een verassing. Alle voorgaande keren kon je rustig een plekje uitzoeken, heel rustig. Nu stond de camping erg vol en moesten we goed zoeken naar een goed plekje. Nadat we geïnstalleerd stonden bleek dat op dat deel geen elektra aansluitingen zijn. Aan de overkant van de weg stond een paal met 4 aansluitingen die allemaal bezet waren. Vervolgens heb ik een deal gemaakt met een Engelse overbuurman. Ik heb zijn stekker er uit gehaald, die van ons in de paal gestoken, een haspel met gewone stekker in onze caravan gestoken en de haspel aan de overkant van de straat neergelegd, met een verloopstekker van ons de overbuurman aangesloten op de haspel. Kunnen jullie het volgen??? Vervolgens kwam er nog iemand naast ons staan die ook zijn stekker in onze haspel heeft gestoken. Drie caravans op 1 aansluiting dus.
Muziek.
Vandaag kreeg ik een app van mijn dochter Rosanne. Ze maakte mij er fijntjes op attent dat zij mij had getipt voor Nessi Gomes en enkele jaren geleden Chris Chameleon. Dat klopt helemaal, dus hierbij de credits voor die tips voor rosanne.Ze vermeldde er ook bij dat zij die tips alleen maar kon geven dankzij de muzikale opvoeding van mij. Dus een klein stukje van de credits ook voor mij.
Vandaag voeg ik maar 1 filmpje bij. Thuis draai ik dit nummer iedere dag en soms wel vaker. Op hoog volume en het beeld op een groot televisiescherm. Ga het dus niet bekijken en beluisteren vanaf een mobiele telefoon!!! want groot beeld en volume zijn noodzakelijk. Denk ook niet op de helft dat het klaar is, want het gaat nog verder (8 minuten). Let niet op die donkere meneer die er een beetje doorheen loopt te praten.
Het komt uit een concert uit 2005 en geloof het of niet, maar ik zou daar graag bij geweest zijn. Ik vermoed dat geen enkele lezer het met me eens zal zijn, maar ik kan er echt van genieten. Het nummer heet Salva Mea hetgeen betekent "red mij". Misschien nodig na het bekijken hiervan.
Genoeg gepraat, fasten your seat belts:
