Autun dankt zijn naam aan de Romeinse keizer Augustus, die rond het begin van onze jaartelling op de plek van het huidige Autun de stad Augustodunum stichtte. Hij wilde in Gallië een stad stichten die de macht van Rome zou uitdrukken. Daarom kreeg Autun enkele indrukwekkende gebouwen.
In de middeleeuwen kende Autun opnieuw een bloeiperiode. Het werd een religieus centrum en kreeg een kathedraal.
Momenteel is er in Autun een bienale. Een biënnale is een tweejaarlijkse kunstmanifestatie; meestal een tentoonstelling voor beeldende kunst. De kunstwerken zijn hier in Autun verdeeld over drie locaties. De eerste locatie was museum Rolin. Daar waren we al eens in een vorige vakantie geweest en ik herinner me van dat gebouw voornamelijk de vreselijk krakende vloeren. Die zijn er dus nog steeds, maar nu kwam er een nieuwe ergernis bij, het was er erg warm, muf en het stonk er naar iets als zweet (logisch bij die atmosfeer). De meeste suppoosten waren schoolmeisjes (vakantiewerk), maar er was ook een man van middelbare leeftijd die het echt niet vol kon houden en voortdurend met zijn kin op zijn borst zat te slapen. De schoolmeisjes zaten gezellig met hun telefoontjes te spelen en bleven wel wakker. De vaste collectie hadden we al eens gezien en nu was het zoeken naar die paar extra kunstwerken die verstopt zaten in dat museum. We hadden er ongeveer 2 uren voor nodig om een stuk of 5 werken te ontdekken die we ook nog eens, op zijn zachts gezegd, niet interessant vonden.
Op naar locatie 2 dan maar. Maar dat was wel heel interessant. Het gebouw was namelijk een voormalig ziekenhuis, gesloten 12 jaar geleden, in 2006 dus. Als in dat ziekenhuis 12 jaar geleden nog zieke mensen lagen, ...........poeh. Het gebouw ziet er droefgeestig, naargeestig, verwaarloosd en gevangenisachtig uit. Er hingen hier wel veel kunstwerken, maar slechts enkele kon ik waarderen.
Kleine smalle ruimten
Overal zitten de leidingen nog
De wasplaats
Wat kan ik hier schoonmaken?
Maar gelukkig was er een kunstenaar wiens werk ik erg mooi vond. Surrealistische taferelen op een bijzondere manier geschilderd waardoor je fantasie aan het werk gezet werd. Zijn naam is Stefan Peters, een Belg. Ik hoop dat het op de foto's een beetje tot zijn recht komt.
Aangezien het in dit gebouw ook erg benauwd was, zijn we vervolgens direct een lekker ijsje gaan eten op het marktplein.
Aan locatie 3 zijn we niet meer toegekomen, we waren moegestreden (half zes inmiddels) en moesten ook nog boodschappen doen, tanken en pinnen.
Morgen gaan we weer lekker feest vieren in Anost (spreek uit Anó).
Muziek
Van Edith Piaf had ik gezegd dat ze een tragisch leven heeft gehad en dat er daarvan nog enkele zouden komen. Hierbij nog drie dames die vroegtijdig naar het hiernamaals zijn verhuisd. De stemmen en de muziekstijlen van deze drie dames zijn compleet verschillend.
Begin dit jaar overleed Dolores O'riordan, zangeres van de Cranberries, door zelfmoord op 47 jarige leeftijd. Een bijzondere zangeres die ik zelf diverse keren heb zien optreden.
Amy Winehouse overleed in 2011 op 28 jarige leeftijd door een overdosis. Iedereen zag het aankomen, maar het was kennelijk niet te voorkomen. Van haar heb ik niet zo veel muziek, is niet echt mijn smaak op sommige nummers na.
Janis Joplin overleed in 1970, nog maar 27 jaar oud door een overdosis. Ik was nog heel jong toen ik al een groot fan was van Janis. Haar rauwe manier van zingen waren in die tijd spraakmakend en zal door veel mensen verschrikkelijk lelijk gevonden worden. Maar bij het nummer "Ball and chain" krijg ik nog altijd kippenvel. Vooral de uitvoering tijdens het eerste grote popfestival in Amerika (Montery popfestival in 1967) is legendarisch. Als je geen sterk hart hebt, kan je hier beter niet naar kijken, je bent gewaarschuwd.
Cranberries met Dolores O'Riordan
Amy Winehouse
Janis Joplin
