Het boek is uit

Met teleurstelling moet ik melden dat het vandaag wederom een, voor mij heerlijke dag, maar voor jullie een saaie dag was waarin niet veel gebeurde: M;arleen schilderen en ik fietsen en lezen (niet tegelijkertijd overigens). Belangrijke mijlpalen waren:

• Mijn boek is uit;
• Marleen heeft weer een schilderij verkocht, we lopen binnen;
• Een van de lezers draait de rollen om en begint muziek naar mij te sturen. Ik beschouw dit als een blijk van waardering;

Gisteren gebeurde er iets grappigs. Een man (een fietstoerist) in zo'n piepklein tentje kwam naar onze  caravan en vroeg aan Marleen of we een magnetron hebben. Nee, die hebben we niet. Hij wilde namelijk iets te eten warm maken. Het was een pakje met linzen en groenten. Marleen bood aan om het au bain marie (dus in een pannetje water) op te warmen. Dat wilde hij wel. Maar zei Marleen, ik eis wel een tegenprestatie, namelijk dat je voor me poseert. Daarmee ging hij akkoord, maar het moet wel snel want hij ging om negen uur naar bed. 

Om kwart over acht was hij hier en ging zitten. Terwijl Marleen zat te tekenen zei ik tegen hem in het Frans: "Wat heb je een mooie broek aan. Het was een soort pyjamabroek met zoveel felle kleuren dat je ogen pijn deden. De broek kwam uit Afrika. Daar had hij een paar maanden rond gefietst door verschillende landen. En nu fietste hij door Frankrijk. Hij heette Gilles, een vriendelijke man maar wel een beetje vreemde vogel. Vanmorgen toen wij opstonden, was hij al vertrokken naar zijn volgende bestemming, 120 km verder.

 Ik heb vorige week al aangegeven dat Joe Bonamassa nog een keer terug zou komen op zijn elektrische gitaarfiets. Hij nodigt graag andere muzikanten uit om samen te spelen. Hierbij twee filmpjes, een met Beth Hart en een met John Hiatt.

 I'll take care of you

Down around my place 

 Let op de drummer. Het is dezelfde drummer als bij Loreena McKennit. Grappig dat je dezelfde drummer ziet bij zulke verschillende muziekomgevingen.

Morgen zal ik twee dramatische nummers laten horen die je zeer waarschijnlijk niet kent, maar die zo bijzonder zijn dat je ze echt moet beluisteren en ook bekijken.

Woensdag komt dan de apotheose, de climax in geluid en beeld. Alleen bestemd voor diegenen die tegen een stootje kunnen.