De afgelopen weken was ik van plan geweest de caravan te wassen. Na een winter in de stalling is hij meestal stoffig en vuil. Er was niets van gekomen. Speeltuintjes en andere dorpse beslommeringen.
Vanochtend heb ik hem dan toch gewassen, voor 75% want de zijde waar de voortent aan zit kan nog niet.
Na de lunch besloot ik om toch maar eens aan een boek te beginnen. Lezen is niet mijn sterkste kant. In de schaduw van de boom die rechts net niet op de foto staat ben ik begonnen aan hoofdstuk1. Maar telkens viel ik even in slaap en ben uiteindelijk niet verder gekomen dan pagina 22. Toen vielen mijn ogen gedurende een wat langere periode dicht en heb ik het opgegeven. Mijn streven is om het boek toch in de vakantie uit te lezen.
Marleen appte of ik in Beaugency een ijsje wilde komen eten met haar. Doordat er alsmaar auto's in de weg stonden, wilde het schilderen maar niet lukken en ze besloot het schilderen om te wisselen voor een ijsje met mij. Er is hier geen ijskraam waar je een Magnum of zo kan kopen. Ijs eet je hier uit een schaaltje op een terras en het is heel erg lekker ijs. Over zo'n aanbod hoef ik niet lang na te denken. Ik ben op mijn fiets gestapt en was binnen 10 minuten bij het terras.
Na het ijs ben ik nog een stukje langs de Loire gaan fietsen en op de terugweg zag ik Marleen aan de oever zitten tekenen. Een mooie gelegenheid om de Loire eens te filmen. Dan kan je zien hoe snel deze rivier stroomt.
Je ziet hier maar de helft van de rivier door de eilanden waar honderden sternen en meeuwen broeden.
Ik hoop dat op zijn minst enkelen Joan Baez hebben kunnen waarderen. Van één lezer kreeg ik de mededeling dat ze direct maar mijn hele playlist heeft bekeken (op youtube: favorieten van Louis Krook). Dat doet me goed.
Maar vanaf nu ga ik het tempo iedere dag een beetje opschroeven, maar nog steeds wel netjes hoor.
Ik wil graag iets laten horen van mijn grote vriend Joe Bonamassa. Joe speelt normaal gesproken elektrisch (elektrische gitaar, niet elektrische fiets). Enkele jaren geleden was hij onderdeel van een interessant experiment. Zijn producer had 4 muzikanten uitgenodigd die Joe en elkaar niet kenden en ook elkaars muziek niet kenden. Een Ierse violist / banjospeler, een Zweed met een traditioneel instrument, een trommelaar uit de VS en een pianist uit de VS die ook accordeon en ander handgereedschap speelt. Ze ontmoetten elkaar in Wenen en kregen 3 dagen de tijd om een akoestisch concert voor te bereiden. Het concert werd gehouden in de Vienna Opera Hall en er is een prachtige DVD van gemaakt (die ik natuurlijk heb). Het is niet eenvoudig om een selectie te maken, maar ik heb toch 2 nummers uitgekozen.
Joe komt in een andere hoedanigheid later nog terug.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten