dinsdag 14 augustus 2018

Man op de vlucht

Afgelopen nacht werd ik om een uur of vier gewekt doordat er een auto de oprit van de camping op reed. Aangezien het hier 's nachts muisstil is, hoor je het knerpen van de banden op het grind wel. De auto stopte bij het huisje van de receptie en vervolgens hoorde ik stemmen. Ik kon niet verstaan wat er gezegd werd. Ik ben in zo'n situatie een beetje alert want het is ongebruikelijk dat er op die tijd gasten arriveren. Die ochtend werd ik aangesproken door een Fransman dat ze (4 personen) 's nachts waren aangekomen (2 sliepen er in een klein tentje bij de ingang en 2 hadden in de auto geslapen). Ze vertrokken weer (waarom weet ik niet) en zouden later op de dag weer terugkomen. Of ik het wilde melden bij Marja van de camping (die is er 's morgens nooit en komt om een uur of een). Het bleek dat ze het telefonisch hadden aangekondigd bij Marja maar dat ze had gezegd dat ze niet eerder dan 07.00 uur op de camping konden komen. Ze hadden het dus toch gedaan. Ik weet niet hoe het verder afgelopen is.

Gisteren vertrok een Nederlands echtpaar van de camping. Ze hadden een hele grote caravan en de man achter het stuur kreeg de caravan de bocht de camping af niet door. Als de bocht scherp is en er staan paaltjes of bomen aan weerszijden, dan moet je goed opletten dat je de bocht ruim genoeg neemt om geen paaltje of boom te raken. Hoe groter de caravan, hoe lastiger want soms is er niet voldoende ruimte om de bocht goed te nemen. 
Ze hadden een grote dure caravan, maar hadden het kennelijk niet nodig gevonden om er een mover onder te laten installeren. Dan hadden ze de caravan even los kunnen koppelen en met de mover op de vierkante cm nauwkeurig door de bocht kunnen krijgen. Beter een iets kleinere caravan met mover!


Vanmiddag ben ik wezen fietsen. Het is hier nogal heuvelachtig en St. Léger ligt op een heuvel. Het is dus eerst een heel eind naar beneden rijden. Dat is best een beetje eng. Op zo'n lange afdaling rijd je zo maar 45 km/uur. Op een smalle asfaltweg met hier en daar los grind en vele bochten ga je zo maar onderuit. Dus veel remmen en alleen laten lopen als de weg het toelaat. En natuurlijk is de terugweg voornamelijk omhoog. Gelukkig is dat met mijn e-hulpje geen probleem. Je moet wel heel veel schakelen en wisselen van ondersteuningsniveau. Ik heb gefietst naar het dorp met de prachtige naam "La Grande Verriere" wat betekent de grote luifel. Halverwege in La Grande Verriere heb ik aan het riviertje Le Méchet op een bankje een flesje water leeg gedronken en naar passerende forellen gekeken en ben daarna terug gegaan.

Vanavond zijn we naar een boeren markt (marche fermiers de l'ete) geweest in een dorp met een heel bijzondere, niet Frans klinkende naam: Glux-en-Glenne. Ik heb geen idee hoe je het uitspreekt. Die boerenmarkt bleek een iniminie markt te zijn met ongeveer 10 kraampjes waar je lokale biologische zelfgemaakte producten kon kopen. 
Dit is de helft van de markt

We hebben macarons gekocht (een soort koekjes van alleen amandelmeel, suiker en eiwit) en 2 geitenkaasjes. Verder hebben we een galette gegeten. Een soort pannenkoek van boekweitmeel met gebakken ei, ham en geitenkaas er op. Overigens heeft Glux-en-glenne slechts 105 inwoners. Het was dus niet zo vreemd dat die markt maar een marktje was.
Er was wel een mooi uitzicht vanuit het dorp.

En er staat een hele grote eik in het dorp

Afgelopen weekend in Luzy werd er natuurlijk veel gegeten naast de muziek en het dansen. Fransen eten graag met elkaar aan lange tafels. Nu zijn momenteel de wespenwerksters klaar met het verzorgen van de jongen en hebben ze veel tijd over om eens op zoek te gaan naar iets lekkers voor zich zelf. Zaterdag en zondag leidde dat tot komische taferelen. Grote stoere mannen die in paniek om zich heen beginnen te slaan, opstaan van de bank achter hun bord vandaan en op de vlucht slaan voor een (soms meer ) wesp. Of een vrouw die begint te gillen omdat ze denkt dat er een wesp onder haar rok zit (misschien was het ook wel echt het geval). Jammer dat ik daar geen filmpjes van heb gemaakt.

Muziek
Gisteren zat er iets tussen uit 1976, vandaag gaan we verder terug in de tijd. De Righteous Brothers. Zelfs de grootste en fanatiekste muziekhaters zullen dit toch fijn vinden om te horen. Jeugdsentiment misschien. 
Ik heb twee filmpjes waarvan er één van miserabele kwaliteit is, maar zo authentiek met al die gillende en zwaaiende meisjes, dat ik het toch laat zien (waarom zijn het toch altijd meisjes die gillen en zwaaien???).






Geen opmerkingen:

Een reactie posten