Rudi

De rit naar Anost gaat over een smalle weg door bossen met voortdurend scherpe bochten en stijgen en dalen. Overdag als het licht is, kan je maximaal 40 km/uur rijden. We doen er dan een half uur over. Terug, 's avonds, is het aarde donker op die weg en kom je helemaal niets tegen en het grootste deel ook geen enkel huis. Dan haal je de 40 km/uur slechts op een enkel klein stukje en doen we er ca. 40 minuten over. Twee jaar geleden stonden we na zo'n scherpe bocht plotseling oog in oog met een ree met twee jongen. Ik kon stoppen op voldoende afstand en ze bleven staan, verblind door onze lichten. Na even wachten, liepen ze rustig het bos in en konden we verder rijden. Daar moet je dus voortdurend rekening mee houden.

We zien bij deze festivals veel dezelfde gezichten steeds terug komen. Soms zijn het heel markante personen.

Vorig jaar heb ik verteld over Rudi, de skileraar.

Rudi uit de Morvan 

 De Franse Rudi uit de Morvan wel te verstaan. Onze Rudi zie ik in zijn versleten katoenen overall op zijn trekker uit 1958 die hij geërfd heeft van zijn vader en die weer van zijn vader. Rudi is het land aan het bewerken net na de winter. Zodra de eerste lente zonnestralen op hem neerdalen, beginnen zijn ogen te glimmen en zijn voeten te kriebelen, hij springt van de trekker, rent naar binnen en zoekt paniekerig naar zijn nette pak en dansschoenen. Hij roept naar zijn vrouw:”Francoise...où est mon costume soignée et mes chaussures de danse, je ne les trouve pas ? Dat betekent « Truus, waar zijn mijn nette pak en mijn dansschoenen, ik kan ze niet vinden ? » En zo zien wij de Franse Rudi in Anost steeds terug komen. Overigens hadden we hem vorige week ook al in Luzy gesignaleerd.

Op een terrasje in het dorp waar we een glaasje witte wijn dronken, zat een groepje mannen muziek te maken.

 Het klonk heel erg goed en maakte de sfeer op het terras uitnodigend om te blijven. Marleen heeft de man met het geruite overhemd snel getekend en na afloop de tekening aan hem gegeven. 

Er kwamen ook nog enkele dames langs die verkleed waren als accordeon.

 In de grote tent zaten 6 jongens te oefenen voor hun optreden op het bal vannacht om 03.00 uur tot 05.00 uur. We hadden hen heel graag willen zien want we hebben ze al eerder gezien en weten hoe goed ze zijn, maar we vonden dat toch echt te laat. Want daarna zou dan ook die lastige rit terug naar de camping nog volgen.

Muziek.
Ik heb van een trouwe lezeres via de mail een verzoeknummer gekregen. Uiteraard laat ik dit zien. De zangeres past in het rijtje van dames met een tragische afloop want Minnie Riperton stierf in 1979 op 31 jarige leeftijd aan borstkanker. Ze was opgeleid als operazangeres en had een stembereik van 5 octaven. Lovin' You uit 1975, opgedragen aan haar toen tweejarig dochtertje Maya.

Minnie Riperton