We zijn drie dagen op weg en ik heb nog niets geschreven. De eerste mails zijn al binnen: schrijf je niet meer?
Maandag vertrokken met erg warm weer. Voor ons doen een lange rit gemaakt naar het plaatsje Bannes, vlak bij de prachtige stad Langres. Het was verbazingwekkend dat na de zwarte zaterdag en zondag met honderden kilometers file in Frankrijk richting zuiden, dat er op maandag geen kip op de weg was. Natuurlijk wel file op de ring van Antwerpen, maar dat is bijna altijd het geval. Maar in Frankrijk was het op de wegen een serene rust. Maar goed, we arriveerden op de camping om een uur of zes. vanuit een airconditioned auto in 35 graden de caravan installeren. Na het eten wilde ik alleen nog maar in de schaduw in een stoel hangen en niet achter een computer zitten.
Dinsdag arriveerden we op de eindbestemming. Het was nog steeds bijzonder warm, te warm om de voortent nu op te zetten. Dus hebben we de caravan snel op zijn plek gezet en zijn we bij Marja de campingbazin onder een parasol op visite geweest. Na een paar glazen koud water en een paar glazen koude witte wijn moest het toch echt gaan gebeuren. Met het opzetten van de voortent ben ik nog extra lang bezig geweest bij 37 graden om de voortent extra goed vast te zetten omdat er onweer en storm verwacht werden. En die kwamen ook, de hele avond en een deel van de nacht. Altijd spannend, blijft alles staan? Het was een spectaculair gezicht de continue bliksemlichten die door het dakluik naar binnen kwamen. Alles is netjes op zijn plek gebleven.
Vandaag brak er lichte paniek uit in huize Krook/Vinke. Marleen was haar doeken vergeten, die staan nog in haar atelier. Dat is ongeveer net zo ernstig als op de camping arriveren en tot de ontdekking komen dat de caravan nog thuis staat. Dus moest er zeer snel gezocht worden naar alternatieven om te voorkomen dat de vakantie in een vroegtijdig debacle zou eindigen. Maar gelukkig zijn er tegenwoordig winkelketens die in heel de wereld hetzelfde verkopen. De Mcdonalds in Nepal is hetzelfde als in Nederland en de Ikea in Afganistan is hetzelfde als in Ijsland. En dus is er in Autun, op 20 minuten rijden van hier, een Action waar je voor heel weinig geld mooie doeken kan kopen die door kinderhandjes in een ver land zijn gemaakt. Probleem opgelost.
Nu kan ik met een gerust hart de mensen op de camping gaan bestuderen om te ontdekken welke interessante figuren er wellicht tussen zitten.
Zo heb ik al gesproken met een man die bijzonder slecht horend is waardoor hij ook een beetje moeilijk verstaanbaar spreekt.
Naast ons staat een gezin met twee hele brave kinderen die gezellig met hun ouders spelletjes doen. Het jongetje wilde van zijn ouders weten hoe het nu moet met het opladen van de smartphones. Ze hebben maar 1 oplader bij zich en wie mag er nu eerst en wie daarna etc. Hopelijk leidt dat niet tot ruzie
Verder is dit ook een LHBT camping. Er kwam vandaag een caravan met een mooie luifel en twee mannen.
En aan de andere kant naast ons staat een echtpaar waarvan de vrouw ook heel graag wil schilderen. En dus hebben we bij de Action ook maar voor haar een paar kleine doekjes meegenomen. Haar man fietst graag maar de vrouw houdt het niet vol. Dan kijkt die man achterom en wat ziet hij
Doe niet zo lullig en geef die vrouw toch een e-bike!!!
Wat de dag morgen gaat brengen, weet ik nog niet. Vanochtend was de verwachting voor donderdag nog onweer en regen. Maar vanmiddag was dat alweer bijgesteld tot zonnig met 23 graden. We zien wel.
Muziek:
Vorige keer Pink Floyd, nu iets volstrekt anders. Een fantastische zangeres met een tragisch leven (daar komen er nog een paar van deze vakantie). Ik was nog jong toen ik voor het eerst een optreden van haar bijwoonde. hierbij de twee bekendste nummers:




Geen opmerkingen:
Een reactie posten