Afkicken

Gisteren hadden we de voortent opgeruimd omdat er voor vandaag regen werd verwacht. Echter, we werden wakker met zon!!! Het kan niet op hier met mooi weer.
We besloten na het ontbijt een strandwandeling te maken. 
Eerst nog even afscheid nemen van de twee schilderdeelnemers die op de camping stonden en die vanochtend naar huis terug zouden gaan (de teddybeer en de heel erg sympathieke mevrouw). Dan op weg voor de strandwandeling. 

Bij de Cap Gris Nez aangekomen bleek een strandwandeling niet mogelijk omdat het hoog water was en er geen strand meer te zien was. Wijziging van plan en dan door de duinen. Het duinpad was prachtig met mooie uitzichten.

De start en het einde van de wandeling was het punt waar Marleen woensdag heeft staan schilderen. We hebben even staan kijken naar een echtpaar en hun twee kinderen. De kinderen stonden naar de golven te kijken op een punt dat ik nogal risicovol vond. Maar de ouders zagen er kennelijk geen gevaar in.

Na de wandeling werd het hoogtijd voor koffie. Gebruikelijk zet ik koffie. Enkele jaren hebben we gebruik gemaakt van een koffiezetapparaat speciaal voor in de caravan. Dat is allemaal licht spul en mag niet te veel vermogen hebben. Vorig jaar stond het ding ineens onder stroom. We hebben hem achtergelaten in een dechetterie (Franse milieustraat). Maar er moest natuurlijk wel koffie gezet worden. In een supermarkt hebben we zo'n koffiefilterhoudertje en bijpassende kan gekocht. Nu zet ik koffie op traditionele manier en dat bevalt prima. Ik kook de noodzakelijke hoeveelheid water voor twee grote koppen koffie in een steelpannetje op het gas (de waterkoker hebben we ook achtergelaten omdat die er veel te lang over deed en omdat zo'n ding ook weer ruimte inneemt). 

Vervolgens giet ik het water met mathematische nauwkeurigheid op de koffie in het filter zodanig dat iedere koffiekorrel voldoende in aanraking komt met het hete water.

 

 Ik verdeel de koffie over de twee kommen. Vervolgens klop ik hete melk in hetzelfde steelpannetje en giet ik dat bij de koffie. Klaar is een heerlijke "latte Louis".

Na de koffie en een lunch kwam Marleen met het voorstel om een bezoekje te brengen aan Boulogne. Dat is niet zo ver van onze locatie. Boulogne bestaat uit een oude stad met vestingmuren er omheen en op sommige plaatsen nog een slotgracht. Ook nog een basiliek en veel toeristische restaurantjes. Dan is er nog de nieuwe stad en Boulogne haven. Wij hebben ons beperkt tot de oude stad waar je eigenlijk redelijk snel doorheen bent.

 

 

Weer terug naar de camping. Het was inmiddels een uur of vijf en Marleen wilde graag nog een wandeling maken om een lange rij bloeiende meidoorn in het landschap op de foto te

zetten. Helaas hebben we die niet meer gevonden. Wel had ik geconstateerd dat de lucht er behoorlijk dreigend uit begon te zien met mammatus wolken. Die voorspellen doorgaans weinig goeds.

We waren nog op de heenweg toen het begon te druppelen. Marleen: "Nog een klein stukje verder".  

We waren nog maar net omgekeerd of het druppelen werd een plensbui. Lang voordat we bij de caravan waren, was ik nat tot op het lijf. Gelukkig had ik sandalen aan zodat het water zo via mijn broekspijpen vanuit mijn schoenen weer naar buiten kon lopen. De natte kleren hebben we maar in een vuilniszak gedaan om pas te drogen als we weer thuis zijn.

Om de pijn te verzachten, heeft Marleen pannenkoeken gebakken als avondmaaltijd. 

Morgen weer naar huis om over een week of twee voor een langere periode op stap te gaan. Aangezien het nu ('s avonds) nog steeds heel hard regent, vrees ik dat we morgenochtend in de regen de caravan zullen moeten aankoppelen etc. Maar over het weer deze week mogen we absoluut niet klagen.