Uit eten

De dag begon hier zonnig maar koud. Maar zoals we hier zo langzamerhand gewend zijn, werd het steeds warmer. Je gaat op pad met dikke kleding, maar je moet ook kleding voor warm weer meenemen.
Eerst vanochtend weer de werkbespreking. Weer veel lovende woorden voor het werk van Marleen.

De nieuwe locatie werd Wimereux. Ik was daar al eerder geweest op de fiets. Het is een leuk stadje, maar veel meer een toeristische stad dan de andere dorpen waar we geweest waren. Marleen stond bij een brug en schilderde het stadhuis (de mairie).

Op het kruispunt bij de brug waar Marleen stond, was het een heksenketel van verkeerssituaties waarbij het verkeer soms helemaal vast stond omdat iedereen of juist niemand voorrang wilde verlenen omdat de situatie nogal onduidelijk was. Omdat het zowel in Frankrijk als Belgie een vakantieweek is en bij dit mooie weer, is het in zo'n stadje als Wimereux heel erg druk.
Dit schilderij van Marleen is wat mij betreft wel de beste van de week. Architectonisch en perspectivisch klopt het allemaal precies. Zelfs de Franse en europese vlaggen staan er op en natuurlijk de klok.
Ik was er na de lunch naar toe gefietst en bij Marleen gebleven tot dat ze klaar was. Daarna zijn we nog naar de boulevard gewandeld en hebben een ijsje gegeten.

De weervoorspelling voor zaterdag was regen. Ons oorspronkelijke plan was om zaterdag de voortent op te ruimen en zondag naar huis te gaan. Maar met regen in aantocht besloten we om nog vandaag de voortent af te breken. Daar hadden we echter niet veel tijd meer voor. Er was een afscheidsmaaltijd gepland in een restaurant in Audresselles om 18.00 uur. Dat betekende dat we de voortent in iets meer dan een uur zouden moeten opruimen. Volgens mij moet dat kunnen. Ik ben in hoog tempo terug gefietst en heb halverwege Marleen met de auto staande gehouden om onderweg bij een supermarkt nog even boodschappen te doen. 
Terug op de camping hebben we eerst de voortent leeg geruimd en al die spullen een nieuwe plek gegeven en vervolgens de voortent afgebroken. Om iets over zes waren we klaar. Toen als de wiede weerga naar Audresselles naar het afgesproken restaurant. Daar wachte ons een vervelende verrassing. We zagen niemand van de groep en bij navraag bij de bediening wisten die niets van een reservering voor een Nederlandse groep. Wij weer naar buiten en bij andere restaurants kijken en proberen te bellen maar geen antwoord. Plotseling zag ik Sjaak ( ons) zoekend rondlopen. Wat bleek, het was wel degelijk in dat restaurant. Ze zaten in een overdekt terras een beetje aan de zijkant en uit het zicht. Maar wel heel raar dat de bediening ons dat niet kon vertellen.   




Het eten was eenvoudig maar lekker en het was erg gezellig. 

Een van de dames heeft een dankwoordje gesproken voor de twee mannen die de hele week op en neer hebben gelopen om iedereen van ondersteuning te voorzien, en hen ieder een goede fles chablis overhandigd (die wij in de supermarkt gekocht hadden). Daarmee kwam de schilderweek ten einde.

Ik had op een van de eerste dagen beloofd ook iets over de dames te schrijven. Alle dames zijn van middelbare tot oudere leeftijd. Allen vriendelijk en niet zo veel bijzonders over te melden. Over twee van hen wel iets meer. Onze buurvrouw, een dame van tegen de 70, is wel heel erg sympathiek en ook een van de betere schilders. Omdat ze ook op de camping stond, hebben we met haar ook meer contact gehad dan met de anderen. Dame 2 maakte indruk doordat ze van Wimereux, waar ze in een appartement logeerde, op de fiets naar de camping kwam en vandaar weer naar de locatie van het schilderen en vandaar weer terug naar Wimereux. Om van die hele lange vals plat helling met toch behoorlijke stijging te fietsen met een gewone fiets en harde tegenwind, is niet makkelijk. Dat terwijl ze wel gewoon een auto had staan in Wimereux. Petje af. Ze vond mij met mijn e-bike vals spelen.

Wat we morgen gaan doen, zal afhangen van het weer.