Een opdringerige buurman

Gisteren hadden we een buurman die op de fiets uit Nederland kwam en op weg was naar Santiago Compostella of in ieder geval richting zuiden. Hij deed me direct denken aan Bert Visscher. Hij zou 1 nacht blijven, een "one night tent" dus eigenlijk.  Logisch dat hij een beetje contact zoekt, maar hij was wel erg opdringerig. Hij vertelde aan Marleen dat hij zo graag zou willen schilderen maar dat hij geen talent had. Zijn dochter had jaren pianoles gehad maar het was toch niks geworden. Dat raakte bij mij een snaar. Ik heb ook jaren pianoles gehad en bij mij is het ook niks geworden. Geen talent om actief muziek te maken. Maar ik heb wel talent om passief muziek te luisteren. Ik zal later nog wel eens uitweiden over mijn ultra diverse muzieksmaak. 
Hij vertelde ook hoe lastig het is op de fiets zo'n tocht. Dan kom je bij de geplande camping en is hij nog dicht en moet je nog minstens 20 km verder fietsen met je zere benen. Tsja, zei ik, met mijn super e-bike is dat geen enkel probleem. De buurman heeft vanmorgen in het natte hoge gras zijn boeltje ingepakt en is op zijn (niet elektrische) fiets verder gegaan.

Om half tien verzamelden de schilders en schilderessen op de binnenplaats van de voormalige boerderij om te bespreken waar ze vandaag zouden gaan werken. De rest van de week gaan ze dan ook 's morgens elkaars werk bespreken. Maar aangezien vandaag de eerste dag was, hoefde dat nu niet. Ze kozen een locatie die m.i. alle andere dagen van de week prima zou zijn geweest, maar vandaag niet. Het was stralend weer en zondag. Dan wordt het in en om een badplaats vreselijk druk terwijl je b.v. morgen daar geen sterveling meer ziet. Maar goed, hun keuze. Ik heb nog wat noodzakelijke huishoudelijke klusjes gedaan.
Ik ben op de fiets gestapt en heb drie dorpen bezocht om een winkel te vinden om een fles witte wijn en koffie te kopen. Op de terugweg ben ik langs het plaatsje gereden waar de schilders zouden zitten, maar ik heb ze niet kunnen vinden.
Naar de camping gefietst en geluncht.

Bij de ingang van de camping staan 2 bordjes met de namen een de richting van 2 mooie fietsroutes. Ik heb er een gekozen en ben op weg gegaan. Inderdaad hele mooie kleine weggetjes waar je helemaal niemand tegenkomt en met prachtige vergezichten en veel zingende leeuweriken. In Nederland is dat een uitzondering geworden. Na een kilometer of 15 was er een afslag naar een onverhard pad. Het pad werd steeds moeilijker begaanbaar. Grote scherpe keien, diepe gaten, soms heel smal en ook diepe plassen waar ik dan omheen probeerde te fietsen. Soms ook steil omhoog of omlaag over zo'n keienpad. Na een kilometer of 5 ploeteren stak het pad een verharde weg over en besloot ik de route te laten voor wat hij was en verder te gaan over het asfalt. Ik kwam na wat omzwervingen terecht in een dorp met de welluidende naam Embleteuse. Een paar km verderop was het badplaatsje waar Marleen was (Audreselle). Toch nog eens proberen en nu vond ik haar wel. 

De camping waar we verblijven heeft best wel aardige plekjes. Het sanitair is echter bar en boos. De douche is warm en voor de rest gebruiken we de faciliteiten van onze caravan. De camping verdient toch wel 1 ster voor het sanitair, maar 4 sterren voor het ontbreken van omgevingsgeluid zoals verkeer en 5 sterren voor het onophoudelijke zingen van enorm veel vogels. 

Na onze avondwandeling die weer heel mooi was, begon ik met dit verhaal en deed ik een heel vervelende ontdekking. Ik heb vandaag veel mooie foto's gemaakt en ook foto's om het "fietspad" te illustreren. Maar nu is er iets mis met mijn telefoon. Hij maakt geen contact meer met mijn computer, waarschijnlijk de stekker aansluiting. Nu kan ik dus de foto's niet overbrengen en dus ook niet in dit verhaal plakken. Daardoor wil hij ook niet meer opladen. Weer een probleem waar ik een oplossing voor moet zien te vinden.